19 February 2026
ALTINDA ROTA DEĞİŞTİ BATI SATIYOR, ASYA TOPLUYOR!
Küresel altın piyasasında dengeler tamamen altüst olurken İsviçre tarafından paylaşılan ocak ayı verileri finansal akışın Batı dünyasından Asya pazarlarına keskin bir dönüş yaptığını tescilledi. Ons altın fiyatı 5594 dolar seviyesine ulaşarak tüm zamanların tarihi rekorunu kırarken bu güvenli liman varlığı sadece 2025 yılı içerisinde yüzde 64 oranında devasa bir değer kazancı sergiledi. Yaşanan bu astronomik yükseliş geleneksel yatırım merkezleri olan İngiltere ve ABD gibi ülkelerin iştahını keserken, küresel ticaretin yeni rotasını belirleyen devasa bir fiyatlama döngüsünü de beraberinde getirdi.
İsviçre rafinerilerinden çıkan altının adresi incelendiğinde Batılı başkentlerin piyasadan çekilme süreci rakamlarla açıkça görülüyor. İngiltere’ye yapılan sevkiyatlar aralık ayındaki 101 ton seviyesinden ocak ayında 43 tona kadar gerilerken, ABD cephesinde durum çok daha dramatik bir hal alarak sevkiyatların 5,8 tondan sadece 161 kilograma düştüğü gözlemlendi. Bu durum Batılı kurumsal yatırımcıların yüksek kar realizasyonu peşinde olduğunu gösterirken, altının fiziksel mülkiyetinin hızla el değiştirerek okyanus ötesinden doğu yarımküreye doğru büyük bir göç başlattığına işaret ediyor.
Buna karşılık Asya kıtasında altına duyulan açlık rekor fiyatlara rağmen durdurulamıyor. Çin Yeni Yılı tatili öncesinde Çin’e yapılan ihracat aralık ayındaki durgunluğun ardından ocak ayında 23 tona fırlarken, Hindistan’a yönelik sevkiyatlar da on katın üzerinde artış göstererek 2 tondan 23 tona yükseldi. Bölgesel bazda Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri ve Hong Kong gibi merkezlerde de benzer bir talep artışı yaşanması, küresel servet birikiminin ve rezerv yönetiminin artık tamamen Asya ve Orta Doğu eksenine kaydığını kanıtlayan en somut veriler olarak kayıtlara geçti.
Türkiye cephesinde ise altın ithalat rakamları yerel piyasa dinamikleri ve yüksek fiyat baskısıyla daha temkinli bir seyir izliyor. İsviçre’den Türkiye’ye yapılan ihracat ocak ayında bir önceki aya göre 3,7 ton azalarak 5,6 ton seviyesine geriledi ve geçen yılın aynı dönemindeki 5,8 tonluk rakamın da altında kaldı. Toplam küresel ihracatın 128,2 ton olarak gerçekleştiği bu yeni dönemde, Türkiye’nin alımları azalmış olsa da Asya genelindeki toparlanma fiyatlardaki yukarı yönlü baskıyı canlı tutmaya devam ediyor. Bu tablo yüksek maliyetlere rağmen doğu toplumlarının altını birincil tasarruf aracı olarak görmeye devam ettiğini açıkça gösteriyor.
İsviçre rafinerilerinden çıkan altının adresi incelendiğinde Batılı başkentlerin piyasadan çekilme süreci rakamlarla açıkça görülüyor. İngiltere’ye yapılan sevkiyatlar aralık ayındaki 101 ton seviyesinden ocak ayında 43 tona kadar gerilerken, ABD cephesinde durum çok daha dramatik bir hal alarak sevkiyatların 5,8 tondan sadece 161 kilograma düştüğü gözlemlendi. Bu durum Batılı kurumsal yatırımcıların yüksek kar realizasyonu peşinde olduğunu gösterirken, altının fiziksel mülkiyetinin hızla el değiştirerek okyanus ötesinden doğu yarımküreye doğru büyük bir göç başlattığına işaret ediyor.
Buna karşılık Asya kıtasında altına duyulan açlık rekor fiyatlara rağmen durdurulamıyor. Çin Yeni Yılı tatili öncesinde Çin’e yapılan ihracat aralık ayındaki durgunluğun ardından ocak ayında 23 tona fırlarken, Hindistan’a yönelik sevkiyatlar da on katın üzerinde artış göstererek 2 tondan 23 tona yükseldi. Bölgesel bazda Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri ve Hong Kong gibi merkezlerde de benzer bir talep artışı yaşanması, küresel servet birikiminin ve rezerv yönetiminin artık tamamen Asya ve Orta Doğu eksenine kaydığını kanıtlayan en somut veriler olarak kayıtlara geçti.
Türkiye cephesinde ise altın ithalat rakamları yerel piyasa dinamikleri ve yüksek fiyat baskısıyla daha temkinli bir seyir izliyor. İsviçre’den Türkiye’ye yapılan ihracat ocak ayında bir önceki aya göre 3,7 ton azalarak 5,6 ton seviyesine geriledi ve geçen yılın aynı dönemindeki 5,8 tonluk rakamın da altında kaldı. Toplam küresel ihracatın 128,2 ton olarak gerçekleştiği bu yeni dönemde, Türkiye’nin alımları azalmış olsa da Asya genelindeki toparlanma fiyatlardaki yukarı yönlü baskıyı canlı tutmaya devam ediyor. Bu tablo yüksek maliyetlere rağmen doğu toplumlarının altını birincil tasarruf aracı olarak görmeye devam ettiğini açıkça gösteriyor.